Berlijn,  blog,  Reizen,  urban,  Verhaal achter de foto

Verhaal achter de foto – Week 3

De foto van deze week is geschoten in Berlijn, om precies te zijn de Hackesche Höfe.

Voor deze foto

[dropcap]K[/dropcap]omende maand zullen we eindelijk afreizen naar Cuba. Een lang gekoesterde droom van ons. Eigenlijk was het plan vorig jaar al naar Cuba te gaan, echter was mijn vrouw zwanger en vloog er een ZIKA-mug over de wereld. Niet riskeren, dus op zoek naar een andere bestemming.  Het kwam er uiteindelijk op neer dat overal waar we naar toe wilde dat daar de mug aanwezig was. We moesten dus een keuze gaan maken waar we naar toe wilde, temeer omdat op een bepaald punt in een zwangerschap je niet meer toegelaten wordt in een vliegtuig. Na lang wikken en wegen besloten we een citytrip naar Berlijn te gaan maken, zo min mogelijk kans op een ZIKA-mug haha.

Ik ben met een studietrip al wel eens in Berlijn geweest, maar mijn vrouw Dewi nog niet. Dus deze trip was ik eens de reisleider. Op de derde dag besloten we naar de Hakesche Höfe te gaan vlakbij de Hakesche Markt. Een leuke wijk van Berlijn waar je veel restaurantjes, cafés en winkeltjes vind.

Het fotomoment

We lopen hier lekker door de wijk te slenteren als we op een gegeven moment onder het U-Bahn station door als ik een zwerver met zijn hond zie zitten. Je moet weten, in Berlijn zie je overal zwervers. Misschien komt het omdat we in Bergen op Zoom welgeteld een bekende zwerver hebben, maar het valt ons gewoon op dat er zoveel zwervers in Berlijn zijn. De hond ligt lief en vredig naast zijn baasje en ik besluit het vast te willen leggen maar wil de beste man er niet mee lastig vallen. Ik maak dus een aantal foto’s van de gebouwen om me heen, waar ik helemaal niet in geïnteresseerd ben. Ik maak een paar foto’s van het station, en dan zet ik mijn lens op de zwerver en laat het lijken of ik een foto van het station maak. Ik kijk op mijn schermpje, yes ik heb em!

Na de foto

Bij thuiskomst scrol ik altijd door mijn foto’s en besluit ik wat ik wel wil houden en wat niet. Op een zeker moment kom ik bij de foto’s van de Hakesche Höfe uit. Ik kijk ernaar uit om mijn foto van de zwerver te bekijken… daar is ie. Yes! Hij is gelukt. Ik ga door met de rest van de foto’s en ’s avonds bij het tonen van de foto’s aan de familie verbaas ik me over de foto van de zwerver. Wat zie ik nu? Ik zoom in op de foto en ik zie de zwerver met twee uitgestoken vingers (het peace-teken). Wat blijkt de zwerver heeft me al die tijd al doorgehad, en heeft zowaar nog “geposeerd” voor de foto. Elke keer als ik deze foto terug zie krijg ik weer een glimlach op mijn gezicht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: