blog,  Blog,  Marokko,  Reizen,  travel

Marokko, een unieke roadtrip, deel 3: terug naar de grote stad

Wow, wat waren die paar dagen woestijn heerlijk chill. Beetje aan het zwembad liggen, beetje muziek luisteren even gewoon niks. Het roadtrippen met een kind hakt er toch meer in dan we dachten. Het is alleen wel tijd dat we verder trekken en nog meer van dit toffe land ontdekken.

Todra Gorge

Onze volgende slaapplek ligt in Tinerhir, we stoppen hier omdat het bij vlakbij de Todra Gorge ligt, een smalle kloof in het oostelijke deel van het Hoge Atlas gebergte in Marokko. De kloof is uitgehouwen uit de bergen door de Todra en Dades rivieren bij hun laatste 40 kilometer door de bergen.

Onze slaapplek is echt super, alles is goed geregeld, ontvangst is top en de kamers van alle gemakken voorzien. Het is een bijzonder echtpaar, zij is Chinees en hij is Marokkaans, zij werd verliefd op hem en trok naar Marokko de liefde achterna. Inmiddels is ze zwanger van hun eerste kindje. Een super schattig koppel.  

We besluiten die middag nog de Gorges kloof in te lopen en een hike te gaan maken. Saar is gelukkig moe en wil al snel in de draagzak. Met kind op de rug, rugzak met eten, drinken en camera gaan we beginnen aan de klim naar boven. Er schijnt namelijk een geweldig viewpoint te zijn. Al snel krijgen we bewoners achter ons aan van een van de bergdorpjes in de buurt, met de vraag of ze onze spullen moeten dragen of dat we drinken willen kopen. De enige manier om er vanaf te komen is niet te reageren en vooral harder dan hun te lopen. Na een kleine twintig minuten zijn we ze dan ook uit het oog verloren. Dan komen we een oudere Japanse man tegen. We vragen hem na drie kwartier lopen of het nog ver is naar het viewpoint, ik moet er bij zeggen deze man zag er getraind uit , maar hij zegt ik heb het viewpoint niet gehaald. Maar het is nog wel een stuk lopen vanaf hier ja. We laten ons toch zeker niet kennen door zo’n oudere man en besluiten nog een extra stapje bij te zetten. Maar uiteindelijk om half 5 ’s middags maken we het besluit dat de plek waar we op dat moment staan vanaf dan het viewpoint is, niet te doen in deze hitte. Dan volgt eigenlijk het gevaarlijkste stuk, het weer naar beneden lopen. Geloof me lieve mensen, hiken op je gewone Adidas sneakertjes is echt geen slim plan. We hebben allebei een paar schuivers gemaakt maar gelukkig geen ernstige dingen gebeurd. Al met al was het de klim meer dan waard, prachtige vallei met mooie uitzichten. 

Eenmaal beneden lopen we langs het beekje terug naar de auto en besluiten on the spot nog even met Saar in het beekje en met de steentjes te spelen. Terwijl we daar net zitten hoor ik schuin achter ons in eens een overweldigende klap op de grond. Ik draai me om en zie alleen een stofwolk, de stofwolk trekt weg en we zien grote stukken steen op de weg liggen. Kennelijk is er een rotsblok naar beneden gekomen en of het echt zo was geweest of niet maar volgens mij hadden we daar ongeveer exact gereden wanneer we niet besloten hadden om in het beekje te gaan spelen.

Dades vallei

 

 

 

Een andere reden dat we voor Tinerhir kozen is dat we vanaf hier redelijk snel bij de Dades vallei zijn, een andere highlight die we in ieder geval wilde rijden. Dewi heeft een slaapplek gevonden vlakbij de vallei dus we besluiten de hele vallei te rijden (40km zigzagwegen en haarspeldbochten). Wat een geweldige tocht is dit, dit is zeker een moetje als je naar Marokko gaat. De uitzichten die je voor je kiezen krijgt zijn stuk voor stuk adembenemend. Na 40km door de vallei te hebben gereden komen we uit in een klein bergdorp en lijkt dit het einde van de route door de vallei. Ik besluit de auto aan de kant te zetten en de slaapplek op het navigatiesysteem in te tikken. Ik heb de volgende Riad gevonden, kijk naar de route en haal het adres nog een keer weg om te kijken of ik het goed heb gedaan. Ik voer het nog een keer in en vraag aan Dewi of ze me kan uitleggen waarom onze volgende slaapplek aan die exact zelfde weg ligt die we net 40km hebben gereden, maar dan op zo’n 20km afstand van waar we nu staan. Ja het niet tot in de puntjes voorbereiden van onze reizen heeft soms z’n nadelen. We rijden dus weer 20km terug over de zelfde kronkelweg en door dezelfde haarspeldbochten. Het is ook deze rit dat we er achter komen dat ook onze dochter wagenziek is. Alles van die ochtend komt er met grote golven uit. Maar uiteindelijk vinden we onze slaapplek, bij een familie in hun Riad, zij wonen zelf beneden en we hebben wederom een prachtige kamer met uitzicht op de tuin en de Dades rivier.

Media Markt Mini

Als de batterij van mijn camera bijna leeg is wil ik de reservebatterij uit de oplader pakken en kom er dan achter dat geen van ons beiden de kamer in de woestijn nog gecheckt heeft of dat we alles bij hadden. Yup, mijn oplader inclusief reservebatterij liggen nog op het nachtkastje ruim 400km terug. We bellen gelijk en ze hebben deze gelukkig gevonden en zorgen dat hij opgestuurd wordt naar Nederland. We vragen de eigenaar van de Riad of er ergens elektronica winkels in de buurt zitten zodat we een oplader kunnen proberen te vinden. Hij rijd met ons mee naar het dorp (scheelt hem een taxi en ik kan met hem zoeken naar een oplader). Eenmaal in het dorp aangekomen hebben we zo’n vier elektronica zaken nodig tot we er een vinden die een hele vitrine vol heeft liggen met opladers van alle grote merken, ik vermoed van meer mensen die hun oplader hebben laten liggen op vakantie. Ik betaal keurig veel te veel geld voor een tweedehands oplader, maar we kunnen weer foto’s maken dat is het belangrijkste.

Soms heeft internet gelijk

Die dag slapen we in een kasbah op 3 km van het stadje… ja hemelsbreed misschien, want vraag me niet hoe je er komt…. Dit was net zo erg rijden als onze slaapplek in het atlasgebergte. Maar dit gebied staat bekend om hun palmbomenkwekerijen en staat zelfs op de werelderfgoedlijst van Unesco. Dat ze daar op staan boeit de lokale kwekers alleen niet zoveel, dus als ze geld nodig hebben verkopen ze de bomen gewoon simpelweg. Het is dus eigenlijk maar een dorre boel, waar de lonely planet eigenlijk al voor waarschuwde.

Een dag later maken we een tussenstop qua slaapplaats op weg naar onze laatste slaapplek voor Marrakesh. We doen dit simpelweg omdat het eigenlijk net te ver rijden is om in één keer door te rijden. Eenmaal daar aangekomen ontvouwt zich een drama met Saar. Ze voelt zich voor het eerst op een plek totaal niet in haar hum en huilt eigenlijk non stop. Na twee uur huilen besluiten we dat het genoeg is, betalen de kamer, boeken een hotel in Marrakesh en rijden die dag nog door. Dit is minder ver rijden namelijk dan de uiteindelijke plek waar we zouden overnachten.  Internet en Lonely Planet adviseren om ’s avonds niet te gaan rijden in Marokko… en man man man wat hadden ze gelijk. We vertrekken rond 5 uur en het zou ongeveer 1,5 tot 2 uur moeten duren om bij ons hotel te komen. Maar wanneer de duisternis valt begint de hel. Er is geen, ik herhaal geen straatverlichting, het begint te regenen, onweren en de modder stroomt vanuit de bergen de weg op. Uiteindelijk checken we rond half 10 – 10 uur ’s avonds in in het hotel en zijn bekaf. Geloof me jongens, soms moet je het internet echt geloven. 

 

Marrakesh

Na die hel zijn we een dag later nog naar de uiteindelijke slaapplek doorgereden en hebben we nog twee heerlijke dagen gehad aan een prachtig meer. Dit was op en top luxe, echt een aanrader, maar doe dit niet aan het begin van je trip want je gaat er gewoon niet meer weg. We besluiten onze laatste dagen vakantie nog op te splitsen, dit betekent dat we eerst in het oude deel van Marrakesh verblijven en de laatste drie dagen in het nieuwere deel (ook dichterbij het vliegveld). Dit is een hele goede keuze is gebleken. Het oude deel van Marrakesh wordt door de hectiek van de medina opgeslokt. Dit is voor mij persoonlijk het minste deel van onze reis, ik vind het gewoon verschrikkelijk als je de hele tijd nageroepen wordt of mensen aan me zitten, of nog erger aan mijn dochter en dat je over alles moet onderhandelen. Ik snap dat het er bij hoort en zijn charme kan hebben, maar ik vind het gewoon vervelend. De hele reis begint ook langzaam zijn tol te eisen bij Saar en ze komt steeds moeilijker in slaap ’s avonds. Ze wil alleen nog in slaap vallen bij mama in de draagzak die de nodige kilometers over de gang heeft gemaakt die laatste dagen.

Op zondag moeten we onze auto inleveren in het nieuwere gedeelte van Marrakesh. Dit is meer het zakendistrict en we vinden een mooie Airbnb in dit gedeelte. Om de hoek kunnen we de auto inleveren, de andere kant op lopen we richting een groot shopping mall inclusief supermarkt en een Starbucks. We redden onze laatste dagen prima dus en doen alles op het gemakje, maken nog een paar kleine uitstapjes en vliegen daarna terug naar huis.

Conclusie Marokko

Marokko is simpelweg een geweldig land. Ik had nooit durven dromen dat je zoveel mooie natuur kreeg zo dicht bij huis. Ik heb regelmatig met open mond gestaan van de schoonheid van het land. Ook de cultuur en de mensen zijn fantastisch.  Iedereen is behulpzaam en heeft het beste met je voor, maar Marokko heeft ook een andere kant, die kant vind je echt in de grote toeristische steden wat mij betreft. Hier willen mensen altijd wat van je en zijn ze naar mijn mening niet altijd even oprecht. Zolang je de grote steden gebruikt voor hun vliegvelden en verder gewoon lekker het land doortrekt is Marokko voor iedereen een aanrader, voor gezinnen met kinderen, voor koppels of zelfs alleen.

Ik zeg, Marokko gewoon doen!

2 Comments

  • Wim van de Water

    Bram, wat een geweldig verslag en wat een ervaringen. Foto’s even mooi als altijd. Mooi hoe je alles beschrijft, maar dat rotsblok. Heb nu lekker de tijd om dit allemaal op mijn gemak te lezen nu ik zelf ook aan een groot avontuur bezig ben. Top, complimenten en uhhh ik vind Saar stoer hoor!

  • Glenn & Maurena

    Wat een avontuur door het Atlas gebergte zeg, gelukkig allemaal goed afgelopen! Wij waren idd al blij wij zelf niet hoefden te rijden, bij ons sneeuwde het ook nog eens enorm.. Jullie hebben een prachtige reis gemaakt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: