Aangenaam Bergen op Zoom,  Bergen op Zoom,  Blog,  Fotografie,  Gezin,  Nederland,  Netherlands,  Noord-Brabant

Gastblog – Bergse gezinsbabbel

In onze rubriek ‘Bergse gezinsbabbel’ portretteren we gezinnen die van buiten Bergen naar onze stad zijn gekomen. Wat bracht hen hier? En hoe bevalt Bergen op Zoom als nieuwe thuishaven? Vandaag Bram (33) en Dewi (28) uit Etten-Leur, en Saar (1), geboren in Bergen op Zoom. “Zo zie je maar: ook importkrabben kunnen echte krabbetjes maken.

Vertel! Wat bracht jullie naar Bergen op Zoom?

Bram: “Eigenlijk ben ik de boosdoener: ik kon een baan krijgen bij de Bergse woningstichting Stadlander. Dat is inmiddels tien jaar geleden, in 2008. Maar ook het feit dat de wachtlijsten voor een huurwoning op dat moment in Etten-Leur op zestien jaar lagen, speelde voor ons mee. In Etten-Leur konden we om die reden niet op korte termijn gaan samenwonen, in Bergen op Zoom wel.”

Dewi: “We kenden Bergen op Zoom eigenlijk helemaal niet toen we hierheen verhuisden. Als je in Etten-Leur woont, is Breda een kwartiertje rijden. Breda is ook nog eens een stuk groter dan Bergen op Zoom, dus dan doe je al gauw alles in die stad. Maar de eerste keer dat we hier kwamen, had ik meteen een goed gevoel. Ik vond Bergen op Zoom eigenlijk verrassend leuk!” Ik werk zelf in de vastgoedwereld en hou van alle karakteristieke oude monumentale panden in de stad.

Bram: “Ik had precies hetzelfde. Een van mijn grote hobby’s is fotografie, op Instagram probeer ik met mijn foto’s mensen te inspireren naar buiten te gaan en de wereld om zich heen te ontdekken. Bergen op Zoom leent zich hier erg goed voer, dus ook ik vond het gelijk een hele leuke stad. Tegelijkertijd dacht ik ook: wat is nou het ergste dat er kan gebeuren? Als het niet bevalt, gaan we gewoon weer terug naar Etten-Leur. Het enige lastige nu is dat de opa en oma van Saar niet naast de deur wonen en we dus niet altijd 1, 2, 3 een oppas hebben. Het komt écht op onszelf aan.”

Hoe was het om te integreren in Bergen op Zoom?

Dewi: “Ik vond het meteen heerlijk wonen in Bergen op Zoom. Het is een stad, maar voelt soms meer aan als een dorp. De bakker herkent je als je voor de tweede keer binnenloopt. Heerlijk, toch?”

Bram: “Wat ik hier zo leuk vind is dat er altijd wat te doen is. In Etten-Leur was er soms wat te doen, maar dan ook meteen wat te zeiken. Bijvoorbeeld over geluidsoverlast. Dat is jammer. Hier lijkt meer te kunnen.”

Dewi: “Ik vind de Zeeland een prachtig winkelcentrum en kom er graag vanuit praktisch oogpunt en voor een hoop versproducten; het enige wat ik er nog mis is een kaaswinkel, maar ik begreep dat die er binnenkort komt. Tegelijk onderschrijven we wel de problematiek van de leegstand in de binnenstad. De vele koffietentjes in de binnenstad vind ik heel gezellig!”

Bram: “Ons favoriete koffietentje? Inspire Coffee! Als ik daar een normale koffie bestel, vragen ze me of het wel goed met me gaat. Het personeel kent ons inmiddels en ik bestel eigenlijk altijd een van hun specialiteiten. Zalig vind ik dat.”

Zijn jullie echt zulke levensgenieters?

Dewi: “Wij zijn allebei vrij impulsieve mensen. Als we op zaterdagochtend zin hebben om de stad in te gaan, dan gaan we. Mijn vrije tijd probeer ik zo min mogelijk te plannen. Ik leef liever in het moment. Zeker nu we Saar hebben, je kunt haar humeur immers ook niet plannen. Als ze chagrijnig is, ga ik niet voor mijn lol een dagje naar de dierentuin omdat ik er toevallig kaartjes voor heb gekocht.”

Bram: “Soms rijden we spontaan even naar Antwerpen voor een kop koffie bij de Starbucks, omdat we daar zin in hebben. Om daarna weer terug te rijden. Of we gaan de hele middag biertjes tanken in Antwerpen met vrienden. Gewoon omdat het kan.”

Dewi: “Ook op reis zijn we zo, overigens. We proberen regelmatig verre reizen te maken, ook nu Saar er is. Binnenkort gaan we met z’n drietjes naar Indonesië. Eerder ging ze al mee naar Cuba. De eerste verre reis met Saar, naar Cuba, hadden we besloten op één plek te blijven, omdat ze nog zo jong was. Maar dat is eigenlijk niets voor ons en, zo bleek, ook niets voor Saar. De hele dag op die ene plek blijven vonden we alle drie niets. En als we eens een dagje weg gingen en bijvoorbeeld bij locals in de keuken belandden, vond Saar dat fantastisch.”

Hoe ziet de toekomst er voor jullie uit?

Bram: “Eén ding weet ik zeker: we blijven in Bergen op Zoom wonen. Terug naar Etten-Leur hoeft voor ons niet.”

Dewi: “En verder leven we lekker met de dag en zien we wel wat er op ons pad komt. Inmiddels hebben we in Bergen op Zoom onze vriendenkring opgebouwd.”

Bram, lachend: “De buren zijn zelfs zo blij met ons als niet-Vastenavendvierders, dat ze ons hebben omgedoopt tot wijk watch tijdens carnaval. Terwijl zij allemaal de hort op zijn, houden wij de boel hier in de gaten. Zo maak je wel vrienden!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: