Belgium,  Blog,  Camera,  LG,  Urbex

LG G7 | Een weekend urbexen met de LG G7

LG heeft onlangs haar nieuwe vlaggenschiptoestel uitgebracht, de LG G7 ThinQ. De G7 heeft net als meer toestellen in 2018 een inkeping in het beeldscherm, wat ervoor heeft gezorgd dat een groter scherm ten opzichte van zijn voorganger mogelijk is. Het scherm is 6,1 inch groot en heeft een resolutie van 3120 bij 1440 pixels. Bij de G6 is dat 5,7 inch met 2880 bij 1440 pixels, maar door dezelfde pixeldichtheid zullen de displays ongeveer even scherp ogen. Verder is de schermhelderheid aanzienlijk verbeterd bij de G7 ThinQ, waardoor je ook bij veel zonlicht het toestel probleemloos kan aflezen. Deze aanpassingen aan het scherm worden pas echt goed zichtbaar wanneer je de foto’s op verschillende telefoons bekijkt. Op de G7 spat de helderheid echt van het scherm.

Verder beschikt de G7 ThinQ, de naam zegt het al, over een hoop slimme functies. Deze week is zelfs de Google Assistent in het Nederlands beschikbaar gekomen, waardoor het toestel nog slimmer wordt en je in het Nederlands vragen kunt stellen. Hierbij weet Google zelfs dat je met Appie de Albert Heijn bedoelt.

Camera

Dezelfde kunstmatige intelligentie vind je ook terug in de verbeterde camera. De G7 ThinQ herkent fotosituaties en past de camera-instellingen hierop aan, wat voor betere plaatjes moet zorgen. Ook dit werkt echt goed, je ziet per situatie verschil in de instellingen van de camera. De G7 ThinQ beschikt over een dubbele 16 megapixel camera met dubbele groothoeklens. Net als zijn voorganger biedt de G7 de mogelijkheid om foto’s in RAW-formaat te maken.  Het toestel zou aanzienlijk betere foto’s moeten maken in het donker.

Urbex

Vooral de laatste eigenschap is de reden dat ik de G7 meegenomen heb om te testen. Afgelopen weekend mocht ik dit toestel testen tijdens een weekend ‘urbexen’, één van de fotografiestijlen waar ik enorm van hou. Urbex staat voor Urban Exploration/Exploring en staat voor fotograferen in – of op verlaten gebouwen, ziekenhuizen, fabrieken, tunnels etc.. Belangrijk verschil met inbreken is dat er absoluut niks gestolen of beschadigd wordt, je bent immers op verboden en gevaarlijk terrein wat het eigendom is van een ander. Het kan gevaarlijk zijn omdat veel gebouwen al jaren leeg staan, je veel moet klimmen en klauteren en er is altijd kans op instortingsgevaar. Dat is ook gelijk wat het spannend maakt. Elke stap die je zet moet je goed kijken waar je deze zet. Als je niet goed oplet waar je loopt sta je zo in het gat van een missende traptree. Daarnaast moet je altijd op je hoede zijn dat je niet betrapt wordt.

Je begrijpt als er een fotografiestijl is waar je alles uit je camera moet halen wat er in zit is het bij urbexen. Simpele basisfaciliteiten als stromend water en elektra is niet aanwezig in dit soort panden. Er is geen eigenaar die zolang stroom blijft betalen voor een pand waar hij niet meer in aanwezig is. Dit soort panden zijn dus vaak erg donker en soms zelfs een beetje spookachtig, omdat je de wind door het pand hoort waaien of de vloer kraakt onder je voeten kraakt net iets meer dan je gehoopt had.

Onze trip

Onderweg naar onze eerste uitgekozen locatie (een oud zendstation) rijden we door een klein dorpje. We hebben net lekker genoten van een lunch en zitten nog geen 5 minuten in de auto als we ineens een oud herenhuis met een bouwhek ervoor zien. We parkeren de auto en lopen door het bouwhek. Het blijkt een oud huis wat nog niet vernield is door andere mensen. Het gebeurt vaak dat wanneer je een pand betreedt dat al het koper is gestolen en de muren helemaal volgeklad zijn met graffiti. Deze locatie is nog onaangetast, zo’n nog schone locatie te vinden is de droom van elke urbexer. Eenmaal binnen moeten we uitkijken waar we wel en niet lopen, het ligt namelijk midden in een straat en iedereen kan ons zien staan als we te lang voor ramen blijven. We willen natuurlijk niet dat ons weekend weg bij de eerste locatie al stopt. Op een gegeven moment lijkt het alsof we ontdekt zijn, er staat een hele tijd een auto voor het huis met draaiende motor en iemand die naar binnen kijkt, maar gelukkig de auto verdwijnt op een gegeven moment vanzelf weer.

Nachtmodus

Meteen op deze eerste locatie kunnen we de camera van de G7 goed testen want het oude herenhuis heeft een hoop donkere hoeken. We besluiten de camera van de automatische modus af te halen en handmatig in te gaan stellen zoals we dat met de spiegelreflexcamera ook doen. Maar dan komen we ineens een aantal vooraf geïnstalleerde profielen tegen in de camera, zo ook een nachtmodus. Zou het echt goed werken?

Vanaf de eerste foto in de nachtmodus staan we versteld van de kwaliteit van de camera. Werkelijk elke instelling (ISO, diafragma, sluitertijd) kunnen we zelf instellen maar besluiten het over te laten aan de slimme camera. Maar ook de technische eigenschappen van de camera zijn soms beter dan mijn eigen spiegelreflex. Zelfs met mijn 50mm prime lens van Nikon haal ik niet alle instellingen van de G7. Het resultaat is verbluffend, de foto’s die gemaakt worden in de nachtmodus met de G7 hebben eigenlijk geen bewerking meer nodig. Enige nadeel is dat als je een foto hebt gemaakt waarbij je de instellingen nog hebt aangepast dat deze instellingen voor  de volgende foto niet onthouden worden. Je moet dit dan voor elke foto opnieuw instellen. Maar dit lijkt me iets wat met een update eenvoudig te verhelpen is.

Gemaakt met de LG G7
Gemaakt met de LG G7
Een stoppenkast die we in een donker hoekje tegenkwamen, geschoten met de G7
Bijna zelfde instellingen op mijn spiegelreflex camera. (voor zover het kon)
Bijna zelfde instellingen op mijn spiegelreflex camera. (voor zover het kon)
Hier zie je hoe donker de gang was waar de stoppenkast hing

GPS-locaties

Na onze onverwachte stop zijn we doorgereden naar een plek die we ‘de schotels’ noemen, het is een oud zendstation waar je een groot terrein hebt met gigantische satellietschotels. In het midden staat een gebouw vanuit waar de daadwerkelijke bediening heeft plaatsgevonden. Helaas is men op de hoogte van urbexers en zijn er rondom het gebouw briefjes opgehangen met wat tekst en pictogrammen over urbexen, maar ja wij begrijpen natuurlijk geen Franse pictogrammen. Helaas zijn alle deuren helemaal in een frame gehangen waardoor deze niet meer open of dicht kunnen. Ook hangen hier nieuwe camera’s aan de gevel, het is dus zaak dat we hier niet te lang blijven rondhangen. Het is dan wel Belgische logica dat men wel briefjes ophangt en het gebouw dichtmaakt, maar het hek waarlangs je eenvoudig het terrein op loopt niet opnieuw dichtmaken. Helaas hebben we geen plek meer gevonden waar we naar binnen konden.

Na het zendstation reden we door naar ons volgende gps-coördinaat, dit draait echter uit op een grote teleurstelling. Waar ooit een prachtig chateau heeft gestaan treffen we nu drie grote bergen puin aan. Gesloopt! Hier viel dus weinig meer te urbexen. Snel door naar de volgende locatie dus, nog een oud chateau wat nu gebruikt wordt als airsoft terrein. Dit was wel de meest spannende locatie van het hele weekend, omdat we steeds stemmen in de verte hoorde. Elk moment konden we hier betrapt worden of erger nog, misschien wel beschoten worden. Het pand is ernstig in geval en we kunnen ons niet voorstellen dat alles gebruikt wordt voor het airsoften. Wanneer traptredes ontbreken en er stukken beton naar beneden vallen als je over de zolder loopt lijkt ons niet dat je hier veilig kunt rondrennen. We lopen de kelder in en ik kijk in een donkere gang en daar in de hoek zien we de groene glowstick liggen. Deze gloeien normaal maar een kwartier ongeveer…. men is hier dus echt nog net geweest. Hoog tijd om hier weg te gaan.

Op onze laatste dag hebben we een oude psychiatrische kliniek bezocht, helaas was dit al grotendeels leeggehaald dus waren de toffe attributen waar we op hoopte al verwijderd. Het pand was ook dusdanig makkelijk toegankelijk dat we heel veel mensen tegen kwamen. Wel hebben we nog rondgelopen op de zolder waar we halsbrekende toeren voor uit moesten halen om te komen. Hier stond een half afgebroken vlizotrap waar we op moesten klimmen om op de zolder te komen. Uiteindelijk had je hier wel een tof uitzicht over de Ardennen.

Om ons weekend af te sluiten zijn we nog naar oude militaire barakken geweest. Ook hier hadden we een heleboel toffe donkere hoeken waar de G7 weer goed tot z’n recht kwam. Het bleek een gigantisch terrein waar we onmogelijk alles konden bezoeken in onze laatste uurtjes (ook gezien de hitte buiten). Ook dit had een iets lager Urbex-gehalte omdat zelfs de mensen uit de buurt op dit terrein hun hond uit lieten. Maar eenmaal in de verschillende panden met een hoop graffiti op de muren en kapotte ruiten krijg je dit gevoel al snel weer terug.

Ideaal voor onderweg

Het hele weekend hebben we getest met de LG G7 ThinQ en ik moet zeggen wat een fantastische camera hebben ze in een telefoon weten te bouwen. Ideaal voor urbexen en soms zelfs simpel weg beter als mijn spiegelreflexcamera met statief. De foto’s die we in het donker gemaakt hebben zijn echt van goede kwaliteit en kan ik elke urbexer aanraden. Ideaal als je onderweg foto’s wil delen op je Instagram, je stories of Facebook. De foto’s hebben eigenlijk geen nabewerking meer nodig en je kunt het dan ook met recht een slimme camera noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: